نویسندگان:

مجید تابنده

روابط عمومی عبارت است از انتقال و تجزیه و تحلیل اطلاعات و نظرات مدیریت موسسه به مخاطبان آن و انتقال تجزیه و تحلیل اطلاعات و نظریه های این گروه ها به مدیریت به منظور ایجاد همسویی و هماهنگی در علایق و منافع. الگوهای فرهنگ سازمانی درکیفیت بهتر سرمایه های انسانی ،تولید بهتر، عملکرد مطلوبتر و اموزش کمک شایانی می کند. با توجه به اهميت عوامل ارتقای روابط عمومی در امر آموزشو ارتقای شرکت اين مطالعه با هدف شناسایی عوامل موثر بر ارتقای روابط عمومی در شرکت ها انجام شد. روش پژوهش در اين مقاله توصيفي (تحليل اسنادي) مي باشد. ابزار گردآوري اطلاعات فرم هاي فيش برداري و كتابخانه اي است. در اين مقاله درباره الگوی های مهم از قبیل تقویت ارزش‌ها و فرهنگ‌های سازمانی در محیط کار ،استفاده از ابزارهای مختلف برای اطلاع رسانی به موقع ،ایجاد تعامل و همکاری فعال با مطبوعات و رسانه‌ها ،انتقال انتقادات و پیشنهادات به مدیران و ارائه بازخورد به کارکنان ،برگزاری جلسات داخلی بین کارکنان و مدیران به صورت ماهیانه ،ارائه داستان‌ موفقیت و تجربه‌های کارمندان سازمان ،برگزاری دوره‌های آموزشی برای کارمندان روابط عمومی ،مشخص‌کردن دقیق وظایف و مسئولیت‌‌های بخش روابط عمومی مورد بحث قرار گرفت.

روابط عمومی، تجزیه و تحلیل اطلاعات، ارتقا، فرهنگ سازمانی

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
تابنده، مجید، 1402، عوامل مؤثر در ارتقاء روابط عمومی، چهارمين كنفرانس رويكردهاي نوين روابط عمومي ايران، https://con.daneshpajoohan.ac.ir/fa/archive_index.php?c=nipr4&aid=58606